St. Laurent
Door: Erienne Lourens
Blijf op de hoogte en volg Erienne
22 September 2011 | Frans Guiana, Cayenne
Afgelopen weekend was het dan zover. In het kader van ons project (Amazonian Museums Project) moest ik met Laddy naar Saint-Laurent du Maroni in Frans Guyana, net aan de overkant van Albina.
Vrijdagochtend heb ik mijn ouders eerst bij hotel Krasnapolsky gezet. Zij zouden deze dag namelijk vertrekken naar Berg&Dal voor het weekend. Ik ben daarna nog even wat dingetjes gaan kopen en heb de auto bij Chesrons werk gezet. Want ja, anders moest ik weer helemaal naar huis, weer naar de stad enzo. Heel gedoe dus. Maar op deze manier gaat het prima. Dus hij heeft me vervolgens met de Telesur pickup (mag eigenlijk niet, maar stiekem toch wel heel tof) bij Fort Zeelandia gezet. Ik was te vroeg, dus ik heb even nog staan kletsen en kennis maken met verschillende mensen. Onder andere de kunstenaar Remy Jungerman die niet bij onze delegatie hoorde maar wel mee mocht.
Zo tegen 11uur vertrokken wij vanaf het Fort richting Albina. Na enkele stops en nadat we iemand hadden opgepikt op Moengo kwamen we tegen 3uur aan op Albina. Heel frappant, want eigenlijk hoor je niet zo lang over die weg te doen, maar het was precies wat Laddy had berekend. We zouden dit keer officieel het land in gaan, dus we moesten uitstempelen. Goh wat is de Surinaamse douane onvriendelijk zeg. Of ik tref het elke keer dat ik eentje heb die chagrijnig is . Dus na het uitstempelen zijn we in het bootje gestapt dat ons naar de overkant bracht. Naar de Franse controlepost. Hier weer in gestempeld. Het ligt toch echt aan die Surinamers hoor, want die Franse man was harstikke aardig. Toen weer in de boot om iets verderop aan land te gaan, bij de Tourist Office. Hier stonden Katia, Lydie en een aantal gezellige dames op ons te wachten. We werden vriendelijk ontvangen en moesten onze naam opnoemen zodat we een badge en programma kregen. We waren verdeeld over 2 hotels en werden met de auto hier naartoe gebracht. Ik zat met Tresna en Magda op een kamer. Onze kamer bestond uit een benedenkamer met 2 bedden, badkamer en toilet maar ook een kamer boven met 3 bedden. En daar sliep ik. Goed bekeken he?
Na ons even opgefrist te hebben werden we verwacht in het stadhuis. Dit is een oud mooi koloniaal gebouw. Echt prachtig. Hier werden we ontvangen met de rest van de groep en moesten we naar enkele speeches luisteren. Gelukkig had ik één van de weinige stoelen weten te bezetten, dus ik kon de tijd tenminste zittend doorbrengen. Daarna was er een cocktail. Was daar niet zo blij mee, want we hadden dus de hele dag niet warm gegeten. Ik had nog gemaild of ik geld moest meenemen maar het hoefde niet. Had ik het nou maar wel gedaan.
We waren ook uitgenodigd om naar de voorstelling ‘Koudip’ te kijken. Op zich was het wel mooi om te zien, maar om nou te vertellen wat ik heb gezien of wat het betekende, dat weet ik niet.
Zaterdagochtend moesten we vroeg opstaan. Ik ben snel gaan douchen en vervolgens naar Camp de la Transportation gegaan. Hier zouden we ontbijten. Het was erg gezellig in de ochtend. Alleen jammer van die Fransman die bij ons kwam zitten (waar op zich niks tegen is) maar de hele tijd smakkend zat te eten. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het smakkende en slurpende mensen. Gelukkig ging hij snel weer weg. Om 9u begonnen we met de werkgroepen. Ik zat in de groep ‘Respectful conservation’. Het groepje bestond uit zowel Fransen, Brazilianen en Surinamers. Dus dat was nodig om met tolken te werken. We hadden met zijn 3en maar 1 tolk. En dat was ook nog eens Frans-Engels. Dus dat was wel een beetje lastig. Ik ga niet zitten uitweiden nu over wat er besproken is, want dat is niet nodig. Maar ik moet wel zeggen dat het tolken wat beter had kunnen zijn. Want als ik bezig was iets te vertellen aan die tolk zodat hij het kon vertalen, ging de gespreksleider al verder. Nou laat dan maar zitten toch? Als je niet naar me wilt luisteren even goede vrienden. Aan het eind van de middag moesten we nog gaan zitten luisteren naar de conclusies van alle werkgroepen. Toen voelde ik hem al zitten. Toen die regionale cultuur directeur nog begon te praten gaf ik het op. Ik ben een paar keer weg gezakt omdat ik het niet meer kon volhouden.
Nadat ze klaar waren met praten ben ik snel terug gegaan naar het hotel om even te douchen. Die avond was er de opening van de expositie ‘Kibii wi koni’ van Marcel Pinas. Dit bestaat uit vooral installaties en enkele schilderijen. Ik vond vooral de kleursamenstelling mooi, en niet zozeer de installaties zelf. Ada was er natuurlijk bij omdat ze eigenlijk altijd de exposities van Marcel Pinas begeleid.
Zaterdagavond ben ik toch redelijk laat naar bed gegaan. Dat kwam ook doordat we nog laat ’s avonds bbq kip kregen. Want anders hadden we 2 dagen gewoon niet warm gegeten. En dat kan natuurlijk niet. Ik heb daarna nog even snel alles in mijn tas gepropt zodat ik de volgende dag alleen nog enkele spulletjes erin hoefde te doen.
Zondagochtend moesten we alweer vroeg opstaan. Ik heb mijn tas direct mee naar beneden genomen en ben daarna gaan ontbijten. Lekker met pistoletjes en croissants. Heerlijk! Rond 9uur brachten Katia en Lydie onze tassen weer naar de Tourist Office van waar we de boot weer zouden nemen. Eerst uiteraard weer langs de douane, want je moet ook officieel weer het land in. Toen naar Albina, weer naar de douane. En jawel, weer een chagrijn! Ik had vrijdag al een briefje meegenomen wat je moet invullen als je weer het land in komt. Dus ik stond vooraan in de rij. Vroeg die douanier aan me of ik niet voor de rest ook briefjes had kunnen mee nemen. Tja, dat had ik kunnen doen ja, maar waarom zou ik? Als ik eraan kan denken dan kunnen zij dat toch ook? Nou ja, tegen 11uur vertrokken we weer uit Albina om na een lange en hobbelige weg om 3uur aan de te komen in Paramaribo.
Dus al met al, was het een leuk uitje. Ik mag ook in november enkele dagen naar Belem om daar het museum te gaan bekijken. Ik ga direct van de tijd gebruik maken om met Lydie en Carlos koppen met spijkers te slaan wat betreft die database. En dan volgend jaar Oyapock en Cayenne. Goh wat is het leven toch slecht.
Papa en mama kwamen ook om 3uur terug uit Berg&Dal. Die hebben ge-no-ten! Het eten was goed, de huisjes waren goed, alles was fantastisch. Dus dat was eens schot in de roos.
Jullie horen snel van me!
Vrijdagochtend heb ik mijn ouders eerst bij hotel Krasnapolsky gezet. Zij zouden deze dag namelijk vertrekken naar Berg&Dal voor het weekend. Ik ben daarna nog even wat dingetjes gaan kopen en heb de auto bij Chesrons werk gezet. Want ja, anders moest ik weer helemaal naar huis, weer naar de stad enzo. Heel gedoe dus. Maar op deze manier gaat het prima. Dus hij heeft me vervolgens met de Telesur pickup (mag eigenlijk niet, maar stiekem toch wel heel tof) bij Fort Zeelandia gezet. Ik was te vroeg, dus ik heb even nog staan kletsen en kennis maken met verschillende mensen. Onder andere de kunstenaar Remy Jungerman die niet bij onze delegatie hoorde maar wel mee mocht.
Zo tegen 11uur vertrokken wij vanaf het Fort richting Albina. Na enkele stops en nadat we iemand hadden opgepikt op Moengo kwamen we tegen 3uur aan op Albina. Heel frappant, want eigenlijk hoor je niet zo lang over die weg te doen, maar het was precies wat Laddy had berekend. We zouden dit keer officieel het land in gaan, dus we moesten uitstempelen. Goh wat is de Surinaamse douane onvriendelijk zeg. Of ik tref het elke keer dat ik eentje heb die chagrijnig is . Dus na het uitstempelen zijn we in het bootje gestapt dat ons naar de overkant bracht. Naar de Franse controlepost. Hier weer in gestempeld. Het ligt toch echt aan die Surinamers hoor, want die Franse man was harstikke aardig. Toen weer in de boot om iets verderop aan land te gaan, bij de Tourist Office. Hier stonden Katia, Lydie en een aantal gezellige dames op ons te wachten. We werden vriendelijk ontvangen en moesten onze naam opnoemen zodat we een badge en programma kregen. We waren verdeeld over 2 hotels en werden met de auto hier naartoe gebracht. Ik zat met Tresna en Magda op een kamer. Onze kamer bestond uit een benedenkamer met 2 bedden, badkamer en toilet maar ook een kamer boven met 3 bedden. En daar sliep ik. Goed bekeken he?
Na ons even opgefrist te hebben werden we verwacht in het stadhuis. Dit is een oud mooi koloniaal gebouw. Echt prachtig. Hier werden we ontvangen met de rest van de groep en moesten we naar enkele speeches luisteren. Gelukkig had ik één van de weinige stoelen weten te bezetten, dus ik kon de tijd tenminste zittend doorbrengen. Daarna was er een cocktail. Was daar niet zo blij mee, want we hadden dus de hele dag niet warm gegeten. Ik had nog gemaild of ik geld moest meenemen maar het hoefde niet. Had ik het nou maar wel gedaan.
We waren ook uitgenodigd om naar de voorstelling ‘Koudip’ te kijken. Op zich was het wel mooi om te zien, maar om nou te vertellen wat ik heb gezien of wat het betekende, dat weet ik niet.
Zaterdagochtend moesten we vroeg opstaan. Ik ben snel gaan douchen en vervolgens naar Camp de la Transportation gegaan. Hier zouden we ontbijten. Het was erg gezellig in de ochtend. Alleen jammer van die Fransman die bij ons kwam zitten (waar op zich niks tegen is) maar de hele tijd smakkend zat te eten. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het smakkende en slurpende mensen. Gelukkig ging hij snel weer weg. Om 9u begonnen we met de werkgroepen. Ik zat in de groep ‘Respectful conservation’. Het groepje bestond uit zowel Fransen, Brazilianen en Surinamers. Dus dat was nodig om met tolken te werken. We hadden met zijn 3en maar 1 tolk. En dat was ook nog eens Frans-Engels. Dus dat was wel een beetje lastig. Ik ga niet zitten uitweiden nu over wat er besproken is, want dat is niet nodig. Maar ik moet wel zeggen dat het tolken wat beter had kunnen zijn. Want als ik bezig was iets te vertellen aan die tolk zodat hij het kon vertalen, ging de gespreksleider al verder. Nou laat dan maar zitten toch? Als je niet naar me wilt luisteren even goede vrienden. Aan het eind van de middag moesten we nog gaan zitten luisteren naar de conclusies van alle werkgroepen. Toen voelde ik hem al zitten. Toen die regionale cultuur directeur nog begon te praten gaf ik het op. Ik ben een paar keer weg gezakt omdat ik het niet meer kon volhouden.
Nadat ze klaar waren met praten ben ik snel terug gegaan naar het hotel om even te douchen. Die avond was er de opening van de expositie ‘Kibii wi koni’ van Marcel Pinas. Dit bestaat uit vooral installaties en enkele schilderijen. Ik vond vooral de kleursamenstelling mooi, en niet zozeer de installaties zelf. Ada was er natuurlijk bij omdat ze eigenlijk altijd de exposities van Marcel Pinas begeleid.
Zaterdagavond ben ik toch redelijk laat naar bed gegaan. Dat kwam ook doordat we nog laat ’s avonds bbq kip kregen. Want anders hadden we 2 dagen gewoon niet warm gegeten. En dat kan natuurlijk niet. Ik heb daarna nog even snel alles in mijn tas gepropt zodat ik de volgende dag alleen nog enkele spulletjes erin hoefde te doen.
Zondagochtend moesten we alweer vroeg opstaan. Ik heb mijn tas direct mee naar beneden genomen en ben daarna gaan ontbijten. Lekker met pistoletjes en croissants. Heerlijk! Rond 9uur brachten Katia en Lydie onze tassen weer naar de Tourist Office van waar we de boot weer zouden nemen. Eerst uiteraard weer langs de douane, want je moet ook officieel weer het land in. Toen naar Albina, weer naar de douane. En jawel, weer een chagrijn! Ik had vrijdag al een briefje meegenomen wat je moet invullen als je weer het land in komt. Dus ik stond vooraan in de rij. Vroeg die douanier aan me of ik niet voor de rest ook briefjes had kunnen mee nemen. Tja, dat had ik kunnen doen ja, maar waarom zou ik? Als ik eraan kan denken dan kunnen zij dat toch ook? Nou ja, tegen 11uur vertrokken we weer uit Albina om na een lange en hobbelige weg om 3uur aan de te komen in Paramaribo.
Dus al met al, was het een leuk uitje. Ik mag ook in november enkele dagen naar Belem om daar het museum te gaan bekijken. Ik ga direct van de tijd gebruik maken om met Lydie en Carlos koppen met spijkers te slaan wat betreft die database. En dan volgend jaar Oyapock en Cayenne. Goh wat is het leven toch slecht.
Papa en mama kwamen ook om 3uur terug uit Berg&Dal. Die hebben ge-no-ten! Het eten was goed, de huisjes waren goed, alles was fantastisch. Dus dat was eens schot in de roos.
Jullie horen snel van me!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
